Achtergrond
Sinds 2004 is het elektriciteitsverbruik in China in een ongekend tempo gestegen als gevolg van de snelle groei van de industriële sectoren. Een ernstig tekort aan elektriciteit in 2005 had gevolgen voor de bedrijfsvoering van veel Chinese bedrijven. Sindsdien heeft China zeer agressief geïnvesteerd in de elektriciteitsvoorziening om aan de vraag van de industrie te voldoen en zo de economische groei te waarborgen. De geïnstalleerde productiecapaciteit is gestegen van 443 GW eind 2004 naar 793 GW eind 2008. Deze toename in vier jaar tijd is ongeveer gelijk aan een derde van de totale capaciteit van de Verenigde Staten, of 1,4 keer de totale capaciteit van Japan. In dezelfde periode is het jaarlijkse energieverbruik ook gestegen van 2.197 TWh naar 3.426 TWh. Naar verwachting zal het elektriciteitsverbruik in China in 2018 oplopen tot 6.800-6.900 TWh, tegenover 4.690 TWh in 2011. De geïnstalleerde capaciteit zal toenemen van 1.056 GW in 2011 tot 1.463 GW, waarvan 342 GW waterkracht, 928 GW kolencentrales, 100 GW windenergie, 43 GW kernenergie en 40 GW aardgas. China was in 2011 's werelds grootste elektriciteitsverbruiker.
Transmissie en distributie
Wat de transmissie en distributie betreft, heeft het land zich gericht op het uitbreiden van de capaciteit en het verminderen van verliezen door:
1. Het uitrollen van ultrahoogspanningsgelijkstroom (UHVDC) en ultrahoogspanningswisselstroom (UHVAC) transmissielijnen over lange afstanden.
2. Het installeren van hoogrendementstransformatoren van amorf metaal.
Wereldwijde transmissie van UHV-straling
UHV-transmissielijnen en een aantal UHVAC-circuits zijn al in verschillende delen van de wereld aangelegd. Zo werd er bijvoorbeeld 2362 km aan 1150 kV-circuits gebouwd in de voormalige Sovjet-Unie en 427 km aan 1000 kV-wisselstroomcircuits in Japan (Kita-Iwaki-hoogspanningslijn). Experimentele lijnen van verschillende omvang zijn ook in veel landen te vinden. De meeste van deze lijnen werken momenteel echter op een lagere spanning vanwege onvoldoende vraag naar elektriciteit of andere redenen. Er zijn minder voorbeelden van UHVDC. Hoewel er wereldwijd veel circuits van ±500 kV (of lager) bestaan, zijn de enige operationele circuits boven deze drempel het elektriciteitstransmissiesysteem van Hydro-Québec op 735 kV wisselstroom (sinds 1965, 11.422 km lang in 2018) en het Itaipu-project van ±600 kV in Brazilië. In Rusland begon men in 1978 met de bouw van een 2400 km lange bipolaire gelijkstroomleiding van ±750 kV, de HVDC-leiding Ekibastuz-Centrum, maar deze werd nooit voltooid. In de VS was begin jaren zeventig een 1333 kV-hoogspanningslijn gepland van het Celilo Converter Station naar de Hoover Dam. Hiervoor werd een korte experimentele lijn aangelegd nabij het Celilo Converter Station, maar de lijn naar de Hoover Dam werd nooit gerealiseerd.
Redenen voor UHV-transmissie in China
De Chinese keuze voor UHV-transmissie is gebaseerd op het feit dat de energiebronnen zich ver van de verbruikscentra bevinden. Het merendeel van de waterkrachtcentrales bevindt zich in het westen en de kolenmijnen in het noordwesten, maar de grootste afnemers bevinden zich in het oosten en zuiden. Om transmissieverliezen tot een beheersbaar niveau te beperken, is UHV-transmissie een logische keuze. Zoals de State Grid Corporation of China aankondigde tijdens de Internationale Conferentie over UHV-transmissie in Peking in 2009, zal China tussen nu en 2020 600 miljard RMB (ongeveer 88 miljard dollar) investeren in de ontwikkeling van UHV-transmissie.
De implementatie van het UHV-net maakt de bouw mogelijk van nieuwere, schonere en efficiëntere energiecentrales ver van bevolkingscentra. Oudere centrales langs de kust zullen worden uitgefaseerd. Dit zal de totale huidige hoeveelheid vervuiling verminderen, evenals de vervuiling die burgers in stedelijke gebieden ervaren. Het gebruik van grote centrales voor elektrische verwarming is bovendien minder vervuilend dan de individuele boilers die in veel noordelijke huishoudens voor winterverwarming worden gebruikt. Het UHV-net zal China's plan voor elektrificatie en decarbonisatie ondersteunen en de integratie van hernieuwbare energie mogelijk maken door het transmissieknelpunt weg te nemen dat momenteel de uitbreiding van wind- en zonne-energiecapaciteit beperkt, terwijl het tegelijkertijd de markt voor elektrische voertuigen met een grote actieradius in China verder ontwikkelt.
UHV-circuits zijn voltooid of in aanbouw.
De volgende UHV-circuits zijn in 2021 in gebruik:
De volgende UHV-lijnen zijn in aanbouw/in voorbereiding:
Controverse rondom UHV
Er bestaat controverse over de vraag of de door State Grid Corporation of China voorgestelde bouwplannen een strategie zijn om een monopoliepositie te verwerven en de hervorming van het elektriciteitsnet tegen te werken.
Vóór het Akkoord van Parijs, dat de geleidelijke afbouw van kolen, olie en gas noodzakelijk maakte, bestond er al controverse over UHV sinds 2004, toen de State Grid Corporation of China het idee voor de aanleg van UHV-netwerken opperde. De controverse richtte zich voornamelijk op UHVAC, terwijl het idee voor de aanleg van UHVDC breed werd geaccepteerd. De meest besproken kwesties zijn de vier hieronder genoemde.
- Veiligheids- en betrouwbaarheidsproblemen: Door de aanleg van steeds meer hoogspanningsleidingen wordt het elektriciteitsnet in het hele land steeds intensiever verbonden. Als er zich een storing voordoet op een leiding, is het moeilijk om de gevolgen tot een klein gebied te beperken. Dit betekent dat de kans op een stroomstoring groter wordt. Bovendien kan het net kwetsbaarder worden voor terroristische aanslagen.
- Marktvraagstuk: Alle andere UHV-hoogspanningsleidingen wereldwijd werken momenteel op een lagere spanning omdat er onvoldoende vraag is. Het potentieel van hoogspanningsleidingen over lange afstanden vereist diepgaander onderzoek. Hoewel de meeste steenkoolreserves zich in het noordwesten bevinden, is het moeilijk om daar kolencentrales te bouwen omdat deze veel water nodig hebben, en dat is een schaars goed in Noordwest-China. Bovendien is de vraag naar elektriciteit de afgelopen jaren sterk gestegen door de economische ontwikkeling in West-China.
- Milieu- en efficiëntieproblemen: Sommige experts stellen dat UHV-lijnen niet meer land besparen dan de aanleg van extra spoorwegen voor meer kolentransport en lokale energieopwekking. Door waterschaarste wordt de bouw van kolencentrales in het westen belemmerd. Een ander probleem is de transmissie-efficiëntie. Het gebruik van warmtekrachtkoppeling aan de eindgebruiker is energiezuiniger dan het gebruik van elektriciteit via langeafstandsleidingen.
- Economisch aspect: De totale investering wordt geschat op 270 miljard RMB (ongeveer 40 miljard dollar), wat veel duurder is dan de aanleg van een nieuwe spoorlijn voor kolentransport.
Omdat UHV de mogelijkheid biedt om hernieuwbare energie te transporteren vanuit afgelegen gebieden met veel potentieel voor grootschalige wind- en zonne-energieprojecten, noemt SGCC een potentiële capaciteit voor windenergie van 200 GW in de regio Xinjiang.
Sichuan D&F Electric Co.,Ltd.Als toonaangevende fabrikant van elektrische isolatiematerialen, elektrische isolatieconstructieonderdelen, gelamineerde stroomrails, stijve koperen stroomrails en flexibele stroomrails, zijn wij een van de belangrijkste leveranciers van isolatieonderdelen en gelamineerde stroomrails voor deze UHVDC-hoogspanningsprojecten van de staat. Ga voor meer informatie naar mijn website voor meer informatie over de producten.
Geplaatst op: 1 januari 2022
